13 Nisan 2011 Çarşamba

İbrahim Zaman / Kompozisyonda İstif ve Bakış Açısı


Bir bütünü oluşturan unsurları biraraya getirerek elde edilen düzenleme tarzına “kompozisyon” diyoruz.
O halde bu unsurların biraraya getirilmesi de usulünce olmalıdır. Resim ve fotoğrafta bunun belli kurallara dayalı olduğu malumdur. Kompozisyonda neyi nasıl vermek istediğimize bağlı olarak bu unsurları birleştirip ona göre düzenlememizi yaparız. Örneğin, yatayla dik açı yapan bir düşey, hareketsizliğin, köşegen (diyagonal) ise hareketin ideal işaretleridir.

Bunun yanında bazen soyut çalışmalarda birbiriyle ilgisi olmayan unsurların bir araya getirilmesi ve leke düzeniyle oluşturulan çalışmalara da “kompozisyon” denildiğini biliyoruz. Bizim burada ele aldığımız kompozisyon, doğrudan fotoğrafta uygulayacağımız istif ve bakış açısına yönelik olacaktır.


<br/>

Bu konuyu işlemek, Eylül 2006’da Çine gittiğimde Xián (Şiyan)’da bulunan Seramik Savaşçılar Müzesini fotoğraflarken aklıma geldi. Topraktan yapılmış, yüzleri birbirine benzemeyen 6000 askerden oluşan bir ordu. Sıra sıra dizilmiş bu müthiş askerlerden çok etkilendim. Sizlerle buradaki örnekleri işlemek istiyorum.






<br/>
Böyle bir bakış açısı ile bakıldığında tam ortada olan toprak yığını şeridi başrolü oynuyor ilgi merkezi adeta o oluyor. Oysa konu askerlerdir.






<br/>
Daha çok toprak yığınının hakim olduğu, seyrek asker figürlerini cılız hale getiren olumsuz bakış açısı.






<br/>
Aynı yere açı değiştirerek baktığımızda ise askerler ilgi merkezine yerleşiyor. Toprak setler de grafik oluşturmada yardımcı unsur haline geliyor.






<br/>
İstifte aradaki boşluklar iyi hesaplanmamış devamlılık duraklıyor.






<br/>
Figürlerin izdüşümü birbirlerinin üzerine gelmiş arkadakilerin yüzleri kaybolmuş, disiplinden yoksun bir bakış.




<br/>
Biraz düzgünleşmeye doğru bir bakış açısı, ancak aradaki boşluklar burada da hesapsız.






<br/>
Adeta bozguna uğramış askerlerin dağınıklık içinde olduğunu gösteren bir bakış açısı. Oysa genel tablonun amacında böylesi bir imaj mümkün görünmüyor.






<br/>
Emsalleri içinde doğru bakış açısı, istif, diagonaller, homojen plan, hepsi fotoğrafik değerlere uygun düşüyor.






<br/>
Oldukça uygun bakış açısı fakat durağan, fotoğrafik hareket istiyor.






<br/>
Böyle bir kadraj olayı biraz farklılaştırıyor, fakat yatay plan isteneni tam vermiyor.






<br/>
Arayışımızı sürdürüp en uygun ışık, bakış açısı ve istifi bulmamız gerekir. Burada çerçeve içindeki alan aranan plandır.






<br/>
Bulunan plan zoom yapılarak dik kadraj haline getirilmiştir. Böylece fotoğraf hareket ve dinamizm kazanmıştır. Ayrıca diyagoneller ritmik şekilde bizi perspektif ortamın içine çekiyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder